Leven & Meer (voorheen wandelen & meer)

Blog van Mirjam over stilte, geloven, kwetsbaarheid, pijn, dankbaarheid en bewust genieten van de kleine dingen in het leven.


Een reactie plaatsen

Spreuk

Wat je loslaat, lost zichzelf vaak vanzelf op!

(Phil Bosmans, schrijver.)

Wat je niet eerst hebt vastgepakt, kun je ook niet loslaten.”

(Anselm Grun, monnik.)

 

Het loslaten blijft een spanningsveld voor mij en vele anderen. Het is een moeilijk proces. Hoe laat je iets los?

Ik moet iets wel eerst “herkauwen”. Als het namelijk zo van mijn schouders afglijd raakt het me blijkbaar ook niet echt. Het gaat juist om conflicten, ruzies, complimenten, afscheid, verdriet, vreugde. De essentiële dingen in een mensenleven die het zo de moeite maken (of niet.)

Ikzelf ga vaak wandelen, schrijf dingen op of praat erover.

Hoe laten jullie dingen/situaties etc. los?

 

 


Een reactie plaatsen

Wandelen & Monumentenroute

Vanmorgen wilde ik de kippen voeren toen ik erachter kwam dat het had gevroren. Alles in de tuin met een zacht wit waasje “rijp” bedekt. Prachtig! Ik was zo blij. Al die regen die in Drenthe is gevallen afgelopen weken. Bah!

Na het kerstontbijt ben ik daarom met de kinderen naar het bos gegaan om meer van deze fijne sfeer te proeven. In de auto op weg naar het bos kwamen we erachter dat het ook heel mistig was.

Vanmorgen een korte wandeling uitgekozen van 4 kilometer. De monumentenroute (boswachterij Exloo) loopt langs het dorp. Er is een plek waar een groot kruis staat waar 5 mensen gefusilleerd zijn door de Duitsers. En midden in het bos is in de 2e wereldoorlog een Amerikaanse bommenwerper neergestort. Daar zijn door Staatsbosbeheer in de vorm van een kruis grote keien neergelegd. De jongens speelden met takken oorlog tikkertje. Hoe dun is de lijn tussen echt en nep.

Het bos was prachtig. Het was fijn om er te zijn vanmorgen.

002

004

001 006

 

 

 


Een reactie plaatsen

Kaarsmeditatie

We bevinden ons letterlijk in de donkere dagen voor kerst. En we “moeten” ook zoveel in deze tijd van het jaar. Een fijne meditatie voor nu is de kaarsmeditatie. We proberen het licht van de vlam te absorberen.

Deze oefening is heel geschikt voor:

  • Verbetering concentratie
  • Heldere rustige geest
  • Anti stress werking
  • Training om te leven in het nu

002

In een ietwat donkere omgeving staren we naar een brandende kaars die zich op een afstand van vijfentwintig tot dertig centimeter bevindt (armlengte). Je knippert niet met je ogen. Je probeert echt te kijken naar de vlam. Hoe ziet de vlam eruit en voel je zijn warmte. Elke keer als je afdwaalt in je gedachten keer je terug naar de kaarsvlam.

Als je ogen branden sluit je ze en zie je de vlam aan de binnenkant van je oogleden. Kijk naar dat beeld zolang als je kunt en schrik niet als het beeld van vorm, kleur of grootte verandert. Met de nodige oefening en concentratie zul je er in slagen de vlam misschien wel net zolang te zien als je naar de echte vlam gekeken hebt. Je wisselt het af, het kijken naar de kaars en het sluiten van je ogen. Je kan het zolang en zo vaak doen als je wilt, ikzelf doe het zo’n 10 minuten per keer.

Voor je begint kan je het volgende hardop zeggen als je dat prettig vind.

“Laat het licht van de kaars mij verlichten.

Laat de warmte van de vlam mij verwarmen.

Dat ik rust en stilte zal vinden.

Opdat ik zelf tot licht en warmte mag zijn.”


Een reactie plaatsen

Wandelen & Stormroute

Zoals ik al eerder schreef, is de woensdagochtend mijn wandelochtend.

Vandaag was het wel heel letterlijk in weer en wind. Vieze snertregen. Ik verlang naar vorst en sneeuw.  Evengoed hebben mijn vriendin en ik doorgezet na de koffie en we waren er achteraf blij om. Lekker fris in het hoofd en met een druipende neus en jas weer in de auto naar huis. En…..het heeft me weer sombere foto’s opgeleverd.

033 029 032 006 031 007


Een reactie plaatsen

Dag 7 Westerscheveld – Westerbork

25 november 2013.

Toen mijn moeder gisteravond op bed ging heeft deze Sinterklaas nog even haar wandelschoenen gevuld met kadootjes. Bij het wakker worden vanmorgen was ze blij verrast.

001

Deze dag wilden we lopen tot het dorp Westerbork. We gingen weer op pad met 2 auto’s. Soms kijk je er raar tegenaan. Waar moet nou welke auto staan en hoe.

Wat me is bijgebleven van deze wandeldag is veel modder, plassen en nattigheid. De aarde lijkt wel compleet verzadigd. We gaan het 1e stuk door bos, over een graspad en over de heide.

002

Wat ons opvalt zijn de nestkasten. Vrij laag opgehangen en ze hebben allemaal een nummer. We hebben nog geprobeerd door de gaatjes te kijken, maar geen nest natuurlijk. Het is immers November. Af en toe komt het zonnetje nog even te voorschijn.

Jakobspad mama 076

Dit was ook een dag van verkeerd lopen. Als eerste raakten we bij Amen het spoor van de Jacobsschelp kwijt, daarna bij kamp Westerbork en aan het einde van de wandeling rondom het dorp Westerbork. Wat meer kilometers gelopen en daardoor werd het voor mij een lange en zware wandeling.

Kamp Westerbork vond ik intensief. Er is veel gebeurd in de 2e wereldoorlog.

004 005

In Elp bij de koekoekshof  koffie gedaan. De uitbater en zijn zoon hadden de inrichting helemaal vernieuwd. We namen plaats in een gezellige zithoek met een mooie gashaard.

Mama en ik namen veel zandgrond onder de schoenen mee naar binnen in dat nieuwe interieur. We voelden ons opgelaten en een beetje lacherig. Toen we de reis verder vervolgden viel ons buiten bij het café een bord op met de krijttekst “fietsers welkom” (wandelaars dus niet?)

Misschien weet hij inmiddels uit ervaring dat ze bergen zand mee naar binnen slepen. 🙂

We waren blij dat we niet met onze schoenen ook nog het toilet hadden bevuild. We kregen de slappe lach en buiten Elp bij een hek maar even geplast. We leken wel 2 hondjes.

In Westerbork na de dwalingen naar de auto die achter de kerk geparkeerd stond en op de terugweg gelijk chinees meegenomen en zo sluiten we deze dag weer af.

Tijdens de drukke decembermaand slaan we het Jacobspad wandelen even over.

 

 


Een reactie plaatsen

Muziek

Voor stilte, rust en meditatie is de zangeres Enya heel prettig wat mij betreft.

Op dit moment luister ik veel naar het nummer “O come, O come, Emmanuel” en “And winter came” van haar gelijknamige cd. Autorijden is voor mij o.a. een prettige bezigheid om even stil te zijn en alleen maar te luisteren.  En dat lijkt me wel energie te geven. Natuurlijk werkt het niet als mijn 3 kinders erbij-in zitten te tetteren.  🙂


Een reactie plaatsen

Stilte

Ik beschreef in een vorig blog al dat ik wat meer naar binnen probeer te gaan bij mezelf in deze periode. In de winterperiode helpen yogalessen me daar ook bij. Vanmorgen ben ik eerst naar yoga geweest en daarna naar Sandra mijn shiatsu masseur. De stilte en rust hebben me goed gedaan.

Yoga beoefen ik nu al een aantal jaren actief in de winter. Er word naast allerlei lichamelijke oefeningen ook veel met de ademhaling gedaan en aan het einde van de les, meditatie/ontspanning. Vandaag “keken” we bij onszelf naar de rechter en linker kant. Rechts is verstandelijk en extravert. Links is gevoelig, emotioneel en introvert. Hoe is bijvoorbeeld je houding als je staat. Ben je in balans? Interessant. Ik heb het idee dat mijn verstandelijke kant overheerst op dit moment met al die regeldingen voor Sinterklaas en volgende week de verjaardag en kinderfeestjes van de tweeling. Maar ik heb aan mijn gevoelige, innerlijke kant gewerkt vandaag.  🙂

Shiatsu ben ik gaan doen toen mijn rug/bekkenklachten begonnen en ik heb er veel baat bij. Ook de ontspanningsmassage aan het eind doet me heel goed. Shiatsu (shi = vinger, atsu = druk) is een manier van lichaamstherapie of massage.