Leven & Meer (voorheen wandelen & meer)

Blog van Mirjam over stilte, geloven, kwetsbaarheid, pijn, dankbaarheid en bewust genieten van de kleine dingen in het leven.


Een reactie plaatsen

Dag 18 Jacobspad Arnhem – Lent

9 November 2014

Voordat ik meer over deze wandeldag zelf ga vertellen moet me eerst nog wat van het hart over onze overnachtingplek.

Ik mailde namelijk een paar weken geleden naar een adres van “vrienden op de fiets” die ik had uitgezocht in Lent. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een mailtje terug dat deze persoon niet thuis was afgelopen weekend maar ze wilde ons wel graag een slaapplaats bieden. Met andere woorden, wij werden welkom geheten in een huis van een dame die we niet kennen en zij kent ons niet en toch zo’n gastvrije uitstraling! Mijn moeder en ik vonden het fantastisch en we wilden graag van haar aanbod gebruik maken. Dit soort dingen hebben we nu al vaker meegemaakt en zoals ik al eerder schreef, je stelt je mensbeeld bij.

Dus bij dit adres eindigde zaterdag onze dag nadat we naar de najaarsbijeenkomst waren geweest. We vonden het spannend. Wat voor huis is het. Ligt de sleutel wel waar we dat hebben afgesproken? Maar dat was allemaal goed geregeld en we hebben ons welkom gevoeld bij dit overnachtingsadres. Er stond zelfs een flesje rode wijn klaar met 2 glazen. Kaarsjes aan. De huispoes er gezellig bij. Wat voel ik me toch gezegend dat we dit kunnen doen.

Na een goede nachtrust en een lekker ontbijtje wat klaarstond in de koelkast zijn we met de trein naar Arnhem gegaan. Daar begint onze wandeltocht. Echter……door niet goed lezen en aannames gelijk een heel stuk verkeerd gelopen. Hoe is het mogelijk. We zijn in de war geraakt, omdat de vorige keer het hier vol was met mensen die voor de levende standbeelden kwamen en nu geen kip te bekennen.

Bij de John Frostbrug pakten we  de draad op. In de verte zien we de Eusebiuskerk liggen.

020

Bij Sportpark Malburgen-West zagen we mensen. Het was al 10.30 uur en we dachten aan koffie. Het viel ons tegen hoe weinig we van de route hadden gelopen door dat gezoek in Arnhem. We konden wel een oppepper gebruiken. Er moest een uitwedstrijd gevoetbald worden. We werden gastvrij onthaald, bakkie koffie voor een euro, er werd een foto van ons gemaakt en lekkere Nederlandse meezingers op de radio. Bedankt voetbalvereniging MASV! Wij konden er weer tegenaan. Een uurtje maar even flink doorlopen.

In Elden troffen we een prachtig wit kerkje aan.  De Bonifatiuskerk is gebouwd in 1866, met delen uit de veertiende en vijftiende eeuw.

023 021

Elden is een oud brinkdorp dat in 1966 een wijk van Arnhem is geworden. In de tuin van de pastorie staat een van de oudste bomen van Nederland. Een plataan met een stamomtrek van 7,5 meter.

We lopen en lopen en komen dan door de Rijkerswoerdse plassen. Een heel mooi stukje natuur.

024

Via Elst lopen we door tal van industrieterreinen. Af en toe komen we een mooi stukje tegen, maar ach we nemen het pad voor wat ie is.

026 025

In Ressen eten we nog even wat op een bankje. Het is een warme dag. Ik heb mijn jas om mijn middel geknoopt. Maar uit de zon voel je dat het toch echt November is. Ressen heeft een klein romaans kerkje. Grotendeels uit turfsteen opgebouwd.

027

En zo komen we weer uit in Lent en rijden we met de auto terug richting Drenthe. In Februari gaan we 4 dagen lopen en dan komen we via Nijmegen, door Duitsland op het Jacobspad Limburg terecht.

 

 

 

 


Een reactie plaatsen

Dag 17 Jacobspad De Steeg – Arnhem.

28 September 2014
Gisteren stond mijn moeder al om 7 uur bij me voor de deur om weer een dag te wandelen. We waren nog erg duf, want hadden allebei zaterdag gewerkt en daardoor laat op bed, dus maar een paar uur slaap. De natuur voelde met ons mee want heel Drenthe was gehuld in een mistig waas (witte wieven.)
De heenreis verliep voorspoedig. Voor negenen al met de auto in De Steeg aangekomen. Kop koffie en wandelen maar….
Eerst op zoek naar een kerktorentje wat ik op wandeldag 16 had gezien. Die wandeldag hebben we voortijdig afgebroken i.v.m. noodweer.
Uiteindelijk zo over het spoor het bos- en heidegebied van de Veluwezoom in. In 1 woord prachtig! Flinke hoogteverschillen. En dan met mijn rugklachten, het zweet heeft me wel op de rug gestaan. Maar net zoals de hardlopers een “haas” hebben zo is mijn moeder dat voor mij. Ze sleept me er altijd weer door.
Onderweg in het bos nog een keer lekker gezeten met warme choco. Het leven is goed.

002

Daarna helemaal omhoog naar de Posbank. Een stuwwal, 90 meter boven NAP met een prachtig uitzicht. We lopen vervolgens ook een heel stuk het Maarten van Rossumpad. Lijkt me ook mooi om eens helemaal te lopen. Vervolgens een hele tijd bij een klein beekje langs.

003

004

005

We lopen langs Velp en dan zo Arnhem binnen. In Arnhem komen we allerlei kerken tegen. We proberen dan altijd even de kerk naar binnen te gaan, voor rust, stilte, ambiance, gebed, een kaarsje aansteken en een stempel voor ons pelgrimspaspoort. Wat ons steeds meer opvalt is dat kerken dicht zijn of een andere bestemming hebben gekregen.
Zo ook de Sint Jozefkerk. Er was een skatebaan in gevestigd! Allemaal kinderen waren actief bezig.
Vervolgens kwamen we langs de Johannes de Doper kerk (St. Janskerk). Die was ook open, maar had ook een ander doel gekregen. Een Memorarium. Het is een plek geworden om de mensen die ons zijn ontvallen waardig te herdenken. Dit kan o.a. door middel van het bijzetten van een urn of gedenkplaquette. Het raakte ons.
De Sint Martinuskerk was dicht.
In het centrum van Arnhem kwamen we uit bij de Eusebiuskerk. Prachtige kerk, maar staat al heeeeel lang in de stijgers.

019

Hier verkregen we eindelijk onze stempel van Arnhem. We werden verrast door de hoeveelheid mensen in de stad. Er bleek het World Living Statues Festival plaats te vinden. We hebben vooral bij de “standbeelden” van de kinderen gekeken. Wat knap om zo lang stil te staan en dan vooral omdat het zo’n warme dag was.
Om half 6 zat ons dagje er weer op. Via het centraal station met de bus naar De Steeg en weer op huis aan. Wat een prachtige dag.