Leven & Meer (voorheen wandelen & meer)

Blog van Mirjam over stilte, geloven, kwetsbaarheid, pijn, dankbaarheid en bewust genieten van de kleine dingen in het leven.


Een reactie plaatsen

Levensparels

Afbeeldingsresultaat voor levensparels

Achttien parels in je hand. Voel ze in je hand, laat ze 1 voor 1 tussen je vingers door gaan. Als je dat doet, kom je tot rust. Je komt dichter bij jezelf en dichter bij God. Je staat even stil, weg uit de drukte van elke dag. In zo’n moment van stilte kan je ontspannen. Je concentreren op wat echt van waarde is. Op wie je bent of wie je wilt zijn. Als je vingers de parels raken worden je adem en hartslag rustiger. Je komt in een ander ritme. Een ritme waarin ruimte ontstaat voor ontmoeting met God, jezelf, de ander en daarmee de wereld om je heen.

(tekst en foto zijn van JOP, jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. http://www.jop.nl)

Gedurende de Veertig dagen tijd is er in de kerk waar ik bij aangesloten ben een avondgebed op Donderdag. Ik ga daar altijd graag heen. Een half uurtje met overeenkomsten rond de Vesperdiensten in het klooster.

Dit jaar worden de levensparels als “houvast” gebruikt. Met deze parels moet je niets. Je hoeft geen ritueel te volgen, er zijn geen regels voor gebruik. Je kunt de levensparels gebruiken om je te bezinnen, te bidden, te vieren, stil te staan, in beweging te komen. De parels hebben verschillende kleuren en maten en elk een eigen betekenis. Als je de parels gaat gebruiken, zal er als vanzelf een betekenis ontstaan die bij jou past.


Een reactie plaatsen

Spreuk

Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren.

 

Aswoensdag vandaag. Dus een bijpassende spreuk/tekst. Ikzelf ben door mijn ongelovige opvoeding niet sterk in allerlei bijbelcitaten of waar ik ze kan vinden. Vanmorgen dus maar eens in de bijbel gedoken en tot mijn verbazing staat bovenstaande tekst in Genesis in het gedeelte van de zondeval (Genesis 3:19.)

Een krachtige tekst. Een tekst waarmee God de straf over de zonde van Adam aankondigde. Een tekst die onze vergankelijkheid aangeeft. Dood. Het lichaam wordt begraven of gecremeerd. Het wordt vernietigd, het vergaat tot stof. Wat overblijft is dezelfde levenloze materie die God gebruikte om er Zijn levensadem in te blazen. Wonderlijk.

Als je meer wilt weten over de betekenis van Aswoensdag en wat het voor mij betekend: zoek dan via de tool aan de rechterkant van mijn blog (onder de instagramfoto’s) op Aswoensdag. Vorig jaar heb ik er een blog over geschreven.


2 reacties

Pannenkoeken dag

Trek in pannenkoeken? Vandaag is er een goede reden om onbeperkt pannenkoeken te eten. Het is Pannenkoekendag!

Pannenkoekdag valt op de dinsdag voor Aswoensdag (1 Maart 2017.) In Engelstalige landen is het een gevestigde Christelijke traditie en heet de dag “Pancake day of “Fat Tuesday. In Duitsland, Oostenrijk en Slovenie eet men veel gebak en wordt de dag “Faschingsdienstaggenoemd.

Pannenkoekendag is de dag voor de vastenperiode die op Aswoensdag begint. Tijdens het vasten was het niet toegestaan om melk, vetten en eieren te eten. Het is zonde deze ingrediënten weg te gooien. En laten het nou net de ingrediënten zijn waar je van die heerlijke pannenkoeken mee maakt!

In de kerkgemeente waar ik lid ben is het inmiddels heel gewoon om de dag voor Aswoensdag samen te komen met de kinderen om onbeperkt pannenkoeken te eten. En dat is dus precies wat ik ga doen vanavond. 🙂 De opbrengst van de vrijwillige bijdrage gaat naar de plaatselijke voedselbank.

Afbeeldingsresultaat voor pancake day

(Informatie http://www.iday.nl)


1 reactie

Geloof & Geloofsbeleving

Column 6 Kerkblad Samenspraak

 

En toen was er jaren geleden mijn geloof, maar nog geen kerk/geloofsbeleving. Ik bezocht met mijn “schone” moeder verschillende kerken & geloofsbelevingen. Iemand aldaar zei tegen mij: Bent u dan niet kerkelijk?

Is dat überhaupt een werkwoord??

Ik voelde mij indertijd nogal kwetsbaar in die zoektocht. Maar hoe meer ik erover nadacht hoe geïrriteerder ik werd. Ik ben toch gelovig?

Het naar een kerk gaan heeft wat mij betreft met geloofsbeleving te maken en gemeenschapszin? Het samen beleven met gelijkgestemden?

Ik ging erover in gesprek met iedereen die maar wilde en dat waren er veel. Ik herinner mij een mening nog heel goed. Die persoon zei: Het is net als lid zijn van de volleybal. Je verplicht je ergens toe. Je traint door de week en je speelt een wedstrijd op Zaterdag en dan moet je er gewoon staan samen met je team. Een duidelijke uitleg voor mij die toen nog een tamelijk onervaren christen was. Kerkgang was belangrijk voor deze persoon. Al vond ik het wel zwart/wit, en later zelfs wat conservatief. Je bent toch “lid” van God? Ik zag dat mijn beste vriend in zijn jeugd met het heen moeten best een probleem had. Dat moeten (soms zonder beleven) kan ook wel eens tegen je werken.

Ik heb gemerkt in de jaren dat ik nu geloof, dat het contact met God op vele manieren te ervaren, te beleven valt.

Wat ik regelmatig hoor van mensen die verbonden zijn (geweest) aan een kerk dat het word opgemerkt als een gemeentelid niet kwam. En daar werden “ze” bij tijd en wijle door mensen ook op aangesproken. Vaak niet in de zin van we hebben je gemist. Meer van waar was je?? Een soort van verantwoordende vorm. Soms een veroordelende en roddelende vorm. Ik kan nou niet echt zeggen dat mensen zich daar welkom door voelden.

Als je niet in de kerk komt kan je immers ook ergens anders naar de kerk gaan? Of je bent ziek. Of je werkt. Of je gaat iets thuis op de buis zien. Of je gaat naar een klooster. Of een vroege zondagochtendwandeling maken in de schepping alleen of met iemand die dat heel erg nodig heeft. Of je leest thuis een verhaal met de kinderen uit de bijbel. Of je gaat die week al naar een gesprekskring. Of gewoon uitslapen omdat jij dat nodig hebt. Of niet zo goed durven omdat je alweer alleen moet.

Voor een groot aantal van ons geeft de veiligheid van een eigen gemeente rust. De gemeenschapszin. De verplichting positief gezien. Het samen beleven. Ons kent ons. Ik vindt het ook in de eigen Protestantse gemeente en kerk maar ernaast zoek ik naar andere manieren om met God in contact te komen.

Laten we samen soms afwijken van het zwart/witte, niet zo gefocust op moeten, het gewone. Elkaar gewoon welkom heten. Wat leuk dat je er vandaag bent. Hoe gaat het met je? Een gesprek aangaan. Hoe beleef jij eigenlijk jou geloof?


4 reacties

Muziek

Op Zondag 30 oktober heb ik meegedaan in het koor van een Taizé viering. Een kort “project”, 3 keer oefenen en dan de viering. Mijn stem (sopraan) heeft een tijdje in de ruststand gestaan. Ik zong vroeger veel meer als nu. Doordat ik dit jaar wat ben gaan snoeien in mijn leven kwam er zomaar wat plek voor iets anders.

Op mijn verlanglijst staat om nog een periode naar Taizé gaan.

Kenmerkend voor de gemeenschap in Taizé zijn de liederen die in de gebedsvieringen gebruikt worden. Het zijn korte liederen die gewoonlijk vele malen achter elkaar gezongen worden. De gedachte hierachter is, dat het lied als een gebed in je onderbewustzijn een plaats vindt, en zo de hele dag kan dienen als meditatief, stil verlangen naar God. Vaak zijn de liederen een of twee regels lang, vierstemmig of canon en worden ze begeleid door gitaar of orgel met eventueel enkele solo-instrumenten.

Onderstaand nummer raakte me. We hebben het in het Spaans gezongen en het past goed bij het lopen van de Camino (naar Spanje) en de wereld die wel in vuur en vlam lijkt te staan.

 

Nada te turbe, nada te espante

Quien a Dios tiene nada le falta

Nada te turbe, nada te espante

solo Dios basta


Geen zorgen, geen angst

Wie God kent mist niets

Geen zorgen, geen angst

Alleen God, dat is alles


Een reactie plaatsen

Weer thuis

Een vakantieperiode te bemerken op mijn blog. Alhoewel je via instagram (zie rechts onderin de balk) wel te weten kon komen waar ik me ongeveer in Frankrijk bevond.

De komende tijd zal er op “wandelenenmeer” weer wat meer 🙂 te beleven vallen. Dus hou de blog in de gaten.

Evengoed laten veel bloglezers zich niet door mijn afwezigheid tegenhouden. Ik heb gezien dat er de afgelopen periode gekeken is naar het thema geloof, wandelen en pelgrimeren. Ik dank jullie hartelijk voor de belangstelling!

Groet van Mirjam.

20160731_162036

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Een reactie plaatsen

Heilig Avondmaal

Het Heilig Avondmaal is in de Protestantse kerk een van de twee sacramenten (het andere sacrament is de doop). Een Sacrament is een gewijde handeling in het christendom waardoor God komt tot de mens. Dit staat tegenover gebed en offer, waarin de mens nadert tot God.

Tijdens het avondmaal wordt het lijden en sterven van Jezus Christus herdacht door het (symbolisch) eten van brood en het drinken van wijn.

Het vieren van het avondmaal is voor degenen die eraan deelnemen het voor God en zijn gemeente belijden van het geloof in Jezus Christus, die hen door zijn dood en opstanding van hun zonden gered heeft. Het avondmaal drukt een verbondenheid met zowel God als de medegelovigen uit.

(Tekst Wikipedia.)

20160611_15135820160611_151312

 

 

 

 

 

 

 

De liturgische schikking die ik heb gemaakt heeft de volgende symbolische betekenis:

Er staan 13 verschillende lege flessen wijn (in een groep) gevuld met allemaal verschillende witte bloemen en grassen. Aan 3 wijnflessen hangt een wit broodje.

De kleur wit symboliseert reinheid en respect. De verschillende flessen doen natuurlijk denken aan de wijn die we drinken. Als ook de 12 discipelen & Jezus en de variëteit van de mens. Iedereen is uniek, maar wel met de ander verbonden.

De grassen symboliseren de heilige geest, de wind in ons bestaan.

De broodjes staan symbool voor het brood dat we breken en zijn in drietal aanwezig. De drie-eenheid. Vader, Zoon en Heilige Geest.


Een reactie plaatsen

Geven & ontvangen

Column 4 Kerkblad Samenspraak

Gelijk maar recht voor zijn raap. Bent u een goede gever of een goede ontvanger?

Een tijdje geleden deed ik een test in een blad. “Test uw vrijgevigheid” stond erboven vermeld. De uitkomst ervan (beetje arbitrair natuurlijk) stemde me in eerste instantie wel positief. Ik werd als een gevende ontvanger aangemerkt. Ik had me, van tevoren niet gerealiseerd dat, dat ook mogelijk was. Volgens de uitslag van de test schakel ik moeiteloos tussen beide kwaliteiten en ben ik een rijk mens.

Ik denk vervolgens bij een kop koffie na over hoe dat zit met geven & ontvangen. De een kan simpelweg niet zonder de ander. Volgens mezelf schakel ik helemaal niet zo moeiteloos tussen beide.

Wat vrij vlot in me opkomt zijn de verjaardagen en de momenten dat je letterlijk een cadeau/kleinigheid geeft of krijgt. Ik vind het belangrijk om een cadeau te geven waarvan ik weet dat een ander er echt blij mee is. Ik wil het met zorg uitzoeken. Echter geeft dat dan meteen een stukje superioriteit/ego weer. Want ik vind dan natuurlijk dat ‘ze’ dat ook bij mij zo moeten doen. Iets moet in mijn beleving niet te duur zijn (dan krijg je onbalans) en er moet op zijn minst ook wel nagedacht zijn over wat ik leuk vind, dus niet met het zoveelste waxinelichtje in een vreselijke kleur aankomen (je weet inmiddels toch al jaren dat ik van blauw hou?) of een lelijke vaas of stinkend zeperig luchtje. Zonde van het geld! Ik ben me ervan bewust dat ik mezelf niet heel positief afschilder. Of zal ik zeggen, ik schilder mezelf menselijk af.

Er zijn natuurlijk meer mensen die moeite hebben met geven of ontvangen. Zijn we attent, hoor je een ander zeggen: “Dat had je nou niet moeten doen”. En wat vind u dan van de op een uitnodiging afgebeelde kadotip: het envelopje? Je krijgt wel eens een uitnodiging voor een feest van mensen die letterlijk rijk zijn. Tot mijn verbazing staat er op de uitnodiging toch weer dat envelopje. Er bekruipt me het gevoel dat ik mee betaal aan het feest en vervolgens blijf ik zitten met het dilemma over de hoeveelheid geld wat ik dan in de envelop zou moeten doen. Kunnen we nou geen feesten geven zonder er wat voor terug te vragen? Ook hier schilder ik mezelf menselijk af. Ik beoordeel hun natuurlijk m.b.t. hun rijkdom. Dit terwijl ik eigenlijk niet in hun knip kan kijken, maar toch. Is het een idee om aan te geven aan welk goed doel ze het geven? Of duidelijk maken dat ze ‘sparen’ voor een bepaald cadeau? Misschien wordt het echter juist bij grote financiële rijkdom nog moeilijker om te geven en te ontvangen?

Hulp geven en vooral het ontvangen kan ook zoiets moeilijks zijn. Sinds ik zo met mijn rug zit te tobben heb ik meer hulp van anderen nodig dan voorheen. Ik voel me daar af en toe heel ongemakkelijk, gefrustreerd en afhankelijk over. Terwijl ik in mijn privéleven en mijn beroep als verpleegkundige het heerlijk vind om voor een ander te zorgen. Niet uit macht, maar gewoon omdat ik iets voor een ander kan doen en het vaak een verrijking voor mij is. Het hulp ontvangen gaat me niet makkelijk af. Ik heb soms ook het gevoel dat het zo op de weegschaal moet allemaal.

Terwijl ik peins en deze column schrijf friemel ik onbewust aan mijn ketting. Er hangt een gouden kruisje aan die ik gekregen heb van mijn man voor een verjaardag. Ik doe hem elk jaar om tijdens de 40 dagen tijd. Het kruisje herinnert mij eraan dat God zelf ons een heel groot cadeau heeft gegeven. Zijn zoon. Het kruis symboliseert het lijden, de verzoening, maar vooral de verlossing. Eén van de mooiste geschenken die ik ooit heb gekregen.


Een reactie plaatsen

Freubelen & Pinksteren

Alweer meer als een week geleden. Pinksteren.

Klaasje en ik moesten onze 3e liturgische bloemschikking op rij verzinnen. En dat proces had wel wat van een geboorte in zich.

 In het christendom heeft dit feest de naam Pinksteren gekregen n.a.v. het Griekse woord “Pentekostos”, dit betekend vijftigste. Tijdens het pinksterfeest wordt herdacht dat de Heilige Geest, de derde Persoon van de Allerheiligste Drie-eenheid (vader en zoon) neerdaalde uit de hemel op de apostelen en andere aanwezige gelovigen. Na Jezus’ dood op Goede Vrijdag en zijn verrijzenis op Pasen hebben de leerlingen van Jezus nog veertig dagen lang (tot Hemelvaart) de steun van zijn aanwezigheid gehad waarbij hij hun nog eens uitlegde wat de betekenis was van alles wat hij gedaan had tijdens zijn openbare optreden. Op de veertigste dag van Pasen (let op: niet de veertigste dag na Pasen) werden de leerlingen door Jezus’ Hemelvaart alleen achtergelaten. Wel had hij beloofd dat hij de Geest van God, de Heilige Geest zou sturen die hen geestelijk verder zou leiden en hen de kracht zou geven om getuigen van het evangelie te zijn. Op de vijftigste dag van Pasen, tien dagen na Hemelvaart, op Pinksteren, kwam de beloofde Heilige Geest met wind en vuur over de discipelen.

(tekstbron:wikipedia)

Uiteindelijk nadat we zelf de Geest ontvingen 🙂 ontstond het idee om in een grote vuurschaal (van buiten) op een ijzeren stander een schikking te maken. Oranje & Rood een vurige kleur. Wuivende pluimen bewegen in de wind.

20150522_144322

 

 

 

 

 

 

We hebben de volgende tekst aangeleverd om voor te lezen bij de schikking.

In de vuurschaal een vurige schikking.

Vuur verwarmt, vuur verlicht, vuur zet in beweging.

De hedera ranken als teken van God en de Geest.

Ze “waaien” rond. De wind van Pinksteren.

001

 

 

 

 

 

 

 

002