Leven & Meer (voorheen wandelen & meer)

Blog van Mirjam over stilte, geloven, kwetsbaarheid, pijn, dankbaarheid en bewust genieten van de kleine dingen in het leven.


2 reacties

Stilte

Column 3 Samenspraak

 

“Silence is the language God speaks,

And everything else is a bad translation”.

 

“Stilte is de taal die God spreekt,

Al het andere is een slechte vertaling.”

(Thomas Keating, monnik.)

Beetje kort door de bocht bovenstaande quote al moet ik zelf wel zeggen dat stilte, stilstaan binnen mijn geloof zeker een belangrijke rol speelt. Ik was me daar eigenlijk vanaf het begin van mijn “tot geloof koming” al van bewust.

Ik ben niet gelovig of met het naar een kerk gaan opgevoed. Rond mijn 19e ontmoette ik mijn man. Zijn ouders waren gelovig, gereformeerd en gingen regelmatig naar de kerk. Jan was niet anders gewend. Ik daarentegen wist en begreep er helemaal niets van. Het was abracadabra voor mij. Op een gegeven moment ging ik een keer mee. Los van de vraag of God nou wel of niet bestond, wat een drukte & onrust! Gekuch, staan en zitten. Ik kon me niet voorstellen dat ik me in een kerk kon concentreren, terwijl ik toch op de goede plek was om contact met God te krijgen? Wat een vragen had ik. Over mijn zoektocht naar God gaat deze column echter niet. Ik heb uiteindelijk God toch gevonden of hij mij? 🙂 In het kort heb ik me uiteindelijk volwassen laten dopen en tegelijkertijd met mijn man belijdenis gedaan in 1995.

Enfin stilte…

Ik ben de betekenis van stilte en mijn geloof meer gaan onderzoeken toen ik op Texel woonde. Ik werd door iemand gevraagd om met een groep naar het mannenklooster van de Benedictijnen in Egmond Binnen te gaan. Ik ging voor het eerst mee in 2003. Dat weekend was een openbaring voor me. Veel stil zijn, alleen zijn, wandelen, lezen, eten in stilte, 6 diensten op een dag, rust en vrede. Ik kon horen wat ik dacht en voelde. Ik kon God beter verstaan. Sinds dat jaar ben ik regelmatig gegaan. In het begin nog met de groep, maar uiteindelijk alleen en naar verschillende kloosters. Ik ben wel eens dagen stil geweest. Met niemand hoeven praten kan heel bevrijdend zijn. Alleen zijn met je eigen en Gods gedachten.

Zo’n drie jaar geleden, ik lag veel op bed met vreselijke (zenuw)pijn in de rug, heb ik naar de serie de Big Silence gekeken. Ik kwam zelf letterlijk tot stilstand en zocht opnieuw meer verdieping en stilte binnen mijn geloof. Ik kwam voor het eerst in contact met het pelgrimeren en ik keek een serie van de BBC. Er gaan vijf Britten van verschillende pluimage 🙂 de confrontatie aan met de stilte. Ze doen dat onder leiding van de spirituele leider van de Engelse Benedictijnen, Abt Christopher Jamison. Hij wil ze de waarde laten inzien van stiltemeditatie. Kunnen zij stilte een plek geven in hun leven? Het was een heel wonderlijk proces om te zien.

Ik begrijp dat het woord meditatie bij sommige mensen kriebels opwekt. Meditatie en Mindfullness lijkt vaag en zweverig te zijn. Het is echter niets anders als beschouwen en overpeinzen. Ik heb het niet over transcendente meditatie, die tot doel heeft je geest uit je lichaam te laten treden.

Ik neem in mijn dagelijks leven regelmatig tijd om stil te zijn. Ik steek in mijn stiltehoek een kaars aan en zeg de volgende woorden:

Ik hoef niets te doen.

Ik ben in de stilte.

Ik ben bij mezelf.

Ik ben bij God.

Daarna ben ik naar behoefte een tijdje stil. De kaars aansteken betekent voor mij dat ik letterlijk aangeef aandacht te hebben voor dit moment met mijzelf en God.

Af en toe heb ik de behoefte om even afstand te nemen van alle dagelijkse beslommeringen, mijn geloof te verdiepen en helemaal in de stilte te zijn. Dat gaat vandaag gebeuren. Ik ga een paar dagen naar het klooster in Egmond Binnen.

Ik bid u/jij de stilte toe! In de stilte komt ons onrustige hart tot rust.

20150515_213248

 

 

 

 

 

 

 

 

(bron van inspiratie o.a. het boekje Koester je hart van Mirjam van der Vegt.)


Een reactie plaatsen

Kaarsmeditatie

We bevinden ons letterlijk in de donkere dagen voor kerst. En we “moeten” ook zoveel in deze tijd van het jaar. Een fijne meditatie voor nu is de kaarsmeditatie. We proberen het licht van de vlam te absorberen.

Deze oefening is heel geschikt voor:

  • Verbetering concentratie
  • Heldere rustige geest
  • Anti stress werking
  • Training om te leven in het nu

002

In een ietwat donkere omgeving staren we naar een brandende kaars die zich op een afstand van vijfentwintig tot dertig centimeter bevindt (armlengte). Je knippert niet met je ogen. Je probeert echt te kijken naar de vlam. Hoe ziet de vlam eruit en voel je zijn warmte. Elke keer als je afdwaalt in je gedachten keer je terug naar de kaarsvlam.

Als je ogen branden sluit je ze en zie je de vlam aan de binnenkant van je oogleden. Kijk naar dat beeld zolang als je kunt en schrik niet als het beeld van vorm, kleur of grootte verandert. Met de nodige oefening en concentratie zul je er in slagen de vlam misschien wel net zolang te zien als je naar de echte vlam gekeken hebt. Je wisselt het af, het kijken naar de kaars en het sluiten van je ogen. Je kan het zolang en zo vaak doen als je wilt, ikzelf doe het zo’n 10 minuten per keer.

Voor je begint kan je het volgende hardop zeggen als je dat prettig vind.

“Laat het licht van de kaars mij verlichten.

Laat de warmte van de vlam mij verwarmen.

Dat ik rust en stilte zal vinden.

Opdat ik zelf tot licht en warmte mag zijn.”


Een reactie plaatsen

Stilte

Ik beschreef in een vorig blog al dat ik wat meer naar binnen probeer te gaan bij mezelf in deze periode. In de winterperiode helpen yogalessen me daar ook bij. Vanmorgen ben ik eerst naar yoga geweest en daarna naar Sandra mijn shiatsu masseur. De stilte en rust hebben me goed gedaan.

Yoga beoefen ik nu al een aantal jaren actief in de winter. Er word naast allerlei lichamelijke oefeningen ook veel met de ademhaling gedaan en aan het einde van de les, meditatie/ontspanning. Vandaag “keken” we bij onszelf naar de rechter en linker kant. Rechts is verstandelijk en extravert. Links is gevoelig, emotioneel en introvert. Hoe is bijvoorbeeld je houding als je staat. Ben je in balans? Interessant. Ik heb het idee dat mijn verstandelijke kant overheerst op dit moment met al die regeldingen voor Sinterklaas en volgende week de verjaardag en kinderfeestjes van de tweeling. Maar ik heb aan mijn gevoelige, innerlijke kant gewerkt vandaag.  🙂

Shiatsu ben ik gaan doen toen mijn rug/bekkenklachten begonnen en ik heb er veel baat bij. Ook de ontspanningsmassage aan het eind doet me heel goed. Shiatsu (shi = vinger, atsu = druk) is een manier van lichaamstherapie of massage.