Leven & Meer (voorheen wandelen & meer)

Blog van Mirjam over stilte, geloven, kwetsbaarheid, pijn, dankbaarheid en bewust genieten van de kleine dingen in het leven.


2 reacties

Dag 25b Straelen – Venlo

19 Augustus 2015

Zoals gezegd, we lopen door vanaf Straelen nadat we een lekker stuk gebak hebben genuttigd. We wandelen op ons gemakje Straelen uit. Vanmorgen zo’n 14 km gelopen, nog zo’n 13 kilometer te gaan. Lijkt niet al te ver meer, maar voor mij¬†is deze dag uiteindelijk zwaar. We zijn in de ochtend al verdwaald, de temperatuur begint te stijgen en ik krijg nadat ik dagen niet heb kunnen afgaan een soort van darm “ontlading” zullen we maar zeggen.

Het 1e stuk gaat nog wat via tuinders en we staan serieus te kijken bij allemaal pompoenen en kalebassen. Pas later dringt tot ons door dat we dat natuurlijk onmogelijk! mee kunnen nemen.

Jacobspad Augustus 2015 115

 

 

 

 

 

 

Als we verder lopen zien we bij een kleine brug een houten “iets”. Ik krijg een warmteaanval en een darmaanval dus duik het mais in met biologisch afbreekbare ūüôā¬†lichtgewicht billendoekjes onder de arm. Mijn moeder verdiept zich in het houten “iets” op de brug.

Dat blijkt een zelfgemaakt kastje te zijn voor de pelgrim. Er hoorde oorspronkelijk een wandelboek in te zitten. Daar hadden wij dan iets in kunnen schrijven, maar doordat er ook hier, mensen¬†zijn geweest¬†die er misbruik van hebben gemaakt, heeft de enthousiaste klusser annex Jacobusliefhebber het “Wanderbuch” eruit gehaald. Ik blijf me er (misschien na√Įef) over verbazen dat mensen gewoon niet van andermans spullen af kunnen blijven, laat staan dat ze het kapot maken. Wat frustrerend!

Jacobspad Augustus 2015 117 Jacobspad Augustus 2015 116

 

 

 

 

 

 

 

Inmiddels heb ik de billen afgeveegd en een korte broek aangetrokken en het leven lacht me weer toe. We gaan verder. In de verte zien we de grens van Nederland. Een hefboom die open staat. In de laatste boerderij voor de grens “Gut Kastanienburg” wordt nu een caf√© bedreven door de familie Jacobs.

Jacobspad Augustus 2015 121

 

 

 

 

 

 

 

We duiken het bos in en passeren een bord met Zwart Water erop. Een 252ha groot natuurgebied. In een van de oude rivierarmen ligt het gebied de Venkoelen.

Jacobspad Augustus 2015 130Een prachtig stukje natuur met veel verschillende soorten vogels. We pauzeren en mijn moeder schiet een prachtig plaatje van een baby eendje met zijn moeder. Een prijs waard zou ik zeggen.

Jacobspad Augustus 2015 135

 

 

 

 

 

 

Nog even doorzetten en opeens lopen we over een viaduct Venlo binnen. Ik had een aanvulling op het boekje Jacobspad deel 3 uitgedraaid via http://www.stjacobspad.nl. Daar staan ook overnachtingsadressen vermeld en routewijzigingen. We liepen dus zo naar de Albertushof. Refugio van de zusters Dominicanessen. We zijn warm, moe en blij dat we er zijn. Zo’n 27 km gelopen vandaag. En wie komt daar aan? Het is de pelgrim die we in Straelen ook al kort hebben gezien. Hij lijkt hier ook te overnachten, maar twijfelt.

Jacobspad Augustus 2015 136We worden liefdevol onthaald door een gastvrije non. De andere nonnen zijn nog bij een korte dienst, maar komen ons daarna allemaal een hand geven. We voelen ons gedragen. De dames zijn allemaal gemiddeld zo’n 80 jaar en niet meer in “actieve” dienst al zou je dat niet zeggen want actief zijn ze op allerlei manieren. Ze dragen geen habijt meer en worden ook niet meer uitgezonden naar andere landen.

Pelgrim Jan blijkt toch ook op de goede plek te zijn. We krijgen allemaal een 1 persoonskamer. Mijn moeder en ik gaan voor het eerst weer een nacht alleen. Vinden we jammer. Je raakt zo snel aan elkaars gezelschap gewend, ook ’s nachts. We opperen nog om met matrassen te gaan slepen, maar daar zien we toch maar van af.

 

We kunnen fietsen lenen van de nonnen. Dit hebben mijn moeder en ik wel eens eerder voor elkaar gekregen bij de nonnen in Oosterhout. Mam en Jan pompen de banden op en worden door de nonnen op de foto gezet. En zo fietsen we via het kapelletje van Genooy, Venlo in op zoek naar een patatje.

Tegen 22:30 uur het bedje in. Lekker gedouched en mam geknuffeld. Ik bekijk op mijn gemakje liggend de route voor de volgende dag en…. schiet in¬†de stress.

Waarom? Dat lees je in het volgende blog! Het is net een soap serie…hahaha…


Een reactie plaatsen

Dag 24 Kevelaer – Walbeck

18 Augustus 2015

Vanmorgen al vroeg wakker. Om 5 uur gingen mijn ogen open. Nou ogen? 1 oog kreeg ik niet open. Door een prikmug gestoken. Zag er niet uit! Helemaal opgezet. Waar ben ik eigenlijk. Oja, in het priesterhuis. Mijn moeder werd ook wakker. We hebben een tijdje liggen kletsen en zijn daaarna nog even in slaap gesukkeld.

Om half 8 uiteindelijk opgestaan en om 8.15 uur naar de grote eetzaal om te ontbijten. Ik had al geschreven dat we ontroerd waren door het bordje Jacobspilger bij onze gedekte onbijttafel. Attent!

We gaven onze financi√ęle gift aan de dame achter de receptie en liepen daarna zo Kevelaer uit. Langs een ommuurde kloostertuin. We hadden even een momentje met een roodborstje. Mijn moeder kreeg hem (of haar) zo mooi op de foto. Wonderlijk.

Jacobspad Augustus 2015 023

 

 

 

 

 

 

Op het hoogste punt in Twisteden bekeken we op ons gemak de H. Quirinuskerk. Geen stempel te verkrijgen in de omgeving.

Jacobspad Augustus 2015 035003

Na de kerk kwamen we een klein kapelletje tegen met erin een prachtig in hout uitgevoerd gedeelte van de kruiswegstatie.

006

We liepen een heel stuk langs allerlei kwekers van heide, asperges en mais. En we wilden net het bos in lopen toen we het gevoel hadden verkeerd te gaan. Het wandelboekje eens bestudeerd en het bleek dat je ook door het bos (Steprather Wald) kon, maar dan zou de wandeling 3,5 km. korter zijn. Onze wandeltocht vandaag was een kleine 20 km. lang. Deden we er wat af dan zouden we wel erg vroeg in Walbeck zijn. Dus besloten om terug te lopen. We kwamen bij de Niers uit die we volgden tot we terug op de pilgerweg waren. Voor het heidedorp Lullingen, veel heide!

009

In het dorp kwamen we langs een bakkerij. Aldaar een goede bak koffie en een berlinerbol gegeten. Achteraf vergeten om bij de St. Rochuskapel te kijken. En zo liepen we via bos met overal bramenstruiken (even lekker snoepen) langs Kasteel Steprath (voormalig waterburcht) en Kasteel Walbeck het dorp Walbeck binnen. Het is er rustig. Het lijkt wel een slaapstad. Veel winkeltjes en horeca zijn gesloten. Zo ook ons hotel.

Walbeck is een mekka voor de aspergeliefhebber. In de aspergetijd schijnt het er heel bedrijvig te zijn en daarna slaapt het dorp weer in. We hebben het dorp eens aan een nadere kennismaking onderworpen. Naast het posthotel staat de St. Nicolaaskerk en de Luciakapel. We zijn op zoek gegaan naar een stempel. Dit had nog wel veel voeten in de aarde. Uiteindelijk via, via, via kwamen we bij een diaken van de kerk die ons een stempel kon geven en ook de kerk en kapel kon laten zien. Hij nodigde ons uit voor de volgende ochtend. Dan was er om 8.30 uur een korte dienst in de kapel.

Jacobspad Augustus 2015 072 Jacobspad Augustus 2015 078

 

 

 

 

 

 

Ik had in het posthotel de goedkoopste kamer gereserveerd. Ik kreeg een bevestigingsmail thuisgestuurd met verdere informatie. Of ik deze wilde ondertekenen en terug wilde sturen. In de mail stond of we begrepen dat we op de 2e etage een kamer hadden gereserveerd die alleen via een hele steile trap bereikbaar was. Ik dacht toen nog, valt vast wel mee, maar in de praktijk moest je er vooral niet aan denken dat er brand uit zou breken. We sliepen naast de klokkentoren. Dat leek eerst heel leuk, maar ik zal later vertellen waarom ik de halve nacht niet heb geslapen.

We hebben ons beneden tegoed gedaan aan een heerlijke Deutsche schnitzel met sehr viel zwiebeln. Lekker douchen en dan op 1 oor.


1 reactie

Weer thuis….

Een half jaar geleden voelde en schreef ik hetzelfde als nu. Het zit er weer op. Een week (onder)weg zijn. Bijzondere mensen ontmoet. Hulp vragen en krijgen.

In¬†Februari zat de uitdaging van de tocht in mijn voeten. Toen liep ik blaren, achillespeesblessure, klein teentje afgekneld. Echter de voetjes deden goed mee dit keer. Om mijn kleine teen had ik preventief een siliconen hulsje gedaan. Mijn “nieuwe” wandelschoenen waren achteraf in Februari toch nog niet goed ingelopen denk ik.

De uitdaging afgelopen week was de warmte. Flessen water gedronken, soep gegeten, calorie√ęn naar binnen gepropt. Het is weer volbracht. Ik ben niet echt een kilometervreter. De afstand zegt me ook nooit zoveel. Ik loop niet al te snel, mijn moeder “haast” me er elke keer weer doorheen. Door mijn rug¬†loop ik normaal maximaal zo’n 25 kilometer.¬†Afgelopen week heb ik echter een persoonlijk dagrecord van 35 kilometer¬†gelopen en daar ben ik stiekem toch wel trots op. We zijn weer een stukje dichter bij Santiago de Compostella gekomen! ūüôā

Zoals jullie van me gewend zijn schrijf ik de dagen weer 1 voor 1 uit. Hieronder even een kleine foto impressie van de afgelopen week.

Liefs Mirjam.

PhotoGrid_1440405797748


4 reacties

Pelgrimeren

Vandaag is een speciale dag. Allereerst beleef ik 24 jaar vriendschap met mijn beste mannelijke vriend, mijn man. Zoveel jaar geleden kregen we “verkering” tijdens Delfsail in Delfzijl. Volgend jaar met leven en gezondheid al een kwart eeuw bevriend.

En vandaag is het precies 2 jaar geleden dat ik met mijn moeder aan het Jacobspad begon. Beide lieverds krijgen een kadootje van me. Maar ook ik ontvang een cadeau. Mijn moeder en ik gaan vandaag richting Kevelaer om weer een week te pelgrimeren op het Jacobspad Limburg.

Dus ik zeg tot later! Bon Camino!

Jacobspad Februari 2015 mama 034

 

 

 

 

 

 

 

 


Een reactie plaatsen

Dag 13 Zwolle – Wijhe (22,5 km.)

8 April 2014

We hebben de nacht doorgebracht bij Claire. Een lieve dame die woont in een prachtig herenhuis. Dat is het verrassende van vrienden op de fiets. Je komt overal.

DSCF6223  DSCF6222

Claire had vanmorgen de tafel¬†gezellig gedekt. Ze vroeg aan ons of we muziek bij het ontbijt wilden. De Mattheus passion of opwekking of gewoon stilte. We moesten lachen om haar vraag, maar stiekem was ik ook wel ontroerd. Sommige mensen proberen zich zo in je in te leven. Bijzonder is dat. Mam en ik kozen voor stilte. Sssssttt…. Claire ging “en suite” werken.

Daarna betalen we een kleine 20 euro per persoon en gaan weer op pad. De route verlaat Zwolle via een wandelpad door een park. Dit park, “Het Engelse Werk” genaamd, is aangelegd in een romantische Engelse landschapsstijl. Het is koud en regenachtig. Het romantische ontgaat ons daardoor. Het wandelpad heet het “Horreus de haas-pad”. Deze predikant protesteerde in de oorlog openlijk tegen de Jodenvervolging.

DSCF6226

 

 

 

 

 

 

 

Daarna de dijk op. Ik zag herten! Te laat met de fotocamera. Wat een prachtig zicht op de IJssel. We zagen in de verte een flinke bui aankomen. Snel even op een bankje rusten en wat eten. Daarna tot aan de knie√ęn toe nat.

We lopen langs de IJsselcentrale, die aan de rand van Harculo staat. Even te ver gelopen. We werden afgeleid door een rustplek in de verte. Daar aangekomen was de plek net bezet. Toch maar terug naar huisnummer 23 want daar moesten we af, de velden in. Tussen de akkers door richting bos, over smalle bruggetjes naar toegangshek van Landgoed Windesheim. Prachtige omgeving.

Bij Hof van Windesheim, een kleinschalige zorgboerderij drinken we heerlijke koffie (in de koffieschenkerij) met een boerentosti. Ze runnen ook een bed en breakfast. (www.hofvanwindesheim.nl) We krijgen hier ook een stempel in ons pelgrimspaspoort. Er hing een leuke spreuk aan de muur.

DSCF6228

 

 

 

 

 

 

 

 

We wandelen daarna langs een voormalig kloostercomplex, waar een tweetal kelders en de voormalige brouwerij bewaard zijn gebleven. De brouwerij is nu in gebruik als protestantse kerk.

DSCF6229

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna via een fietspad zo de velden in. Dreigende luchten.

DSCF6231

 

 

 

 

 

 

Flinke regenbuien en zelfs hagel. We worden koud. En zo lopen we bibberend Wijhe binnen. Net op tijd om de trein te halen richting Zwolle. Mam heeft met haar koude handen moeite om de kaartjes te pinnen.

In Zwolle overstappen naar Emmen. Mijn man pikt ons daar op en neemt ons mee richting huis, nadat we eerst nog even gewinkeld hebben.

Even een kopje koffie en gezellig bijkletsen.

De 3 dagen zitten er weer op! In Augustus 2014 vervolgen we ons pad tijdens een 4 daagse wandeling.


Een reactie plaatsen

Dag 11 Halfweg – Hasselt (26 km.)

6 April 2014.

Mijn moeder is  om 9 uur bij me. Ik verdeel nog even wat taken onder de kinderen en dan brengt mijn man ons naar Halfweg. Rond De Wijk zie ik al weer ooievaars op het land en in de lucht. Bij Café Het vergulde Ros staat al vlot de eigenaar buiten. We mochten hier niet parkeren. Hij kreeg vandaag nog veel bezoekers! Gelukkig zette mijn man ons af en ging daarna weer op huis aan.

Jakobspad mama 180

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit Halfweg vervolgen wij onze route van Februari via de nieuwe route van het Jacobspad door de boswachterij van Staphorst. In het bos eten we bij een picknicktafel een broodje en daarna begon het te regenen. Bij RUST-punt De boswachter dachten we een bakkie te kunnen doen, maar helaas niet open. Vanuit dit pand werkten jaren de boswachters. Er scharrelden in alle vrijheid kippies rond met een haan.

DSCF6211

 

 

 

 

 

 

 

Hierna begon een saaie wandeling, niet echt opgefleurd door de regen en er was geen spreekwoordelijke hond¬†te bekennen. Ook een bankje liet errug lang op zich wachten. Op een verhoogd “iets” in de berm aan de spoorbaan weer wat gegeten. Af en toe komt er een trein voorbij en in de verte zien we Hotel De Koperen Hoogte (van Hennie van der Most) liggen. Een voormalig watertoren. Mam en ik hebben er eens koffie gedaan op de terugweg vanuit een weekendje klooster. Na alle soberheid van dat weekend, kregen we toen een cultuurshock. We konden niet eens met contant geld betalen, maar moesten toen eerst een soort van kaart regelen.

In het lange dorp Rouveen vallen ons de blauw geschilderde melkbusrekken op. Die hadden we ook al rondom Staphorst gezien. We zien op 1 perceel meerdere boerderijen achter elkaar.

Jakobspad mama 186

 

 

 

 

 

 

 

Vroeger was het traditie dat de kinderen een boerderij achter de ouders bouwden. Zo ontstonden die meerdere boerderijen. Door ruimtegebrek wordt dit tegenwoordig niet meer gedaan. Via de Korte Kerkweg komen we op de Stadsweg terecht. Deze laatste is lang. Op een rooster (bij gebrek aan bank) even bijgekomen. Ik ga na mandarijnen en zoute stengels te hebben gegeten even lekker liggen. Het grappige is dat ik vorige week dat rooster ook weer herkende en dat lange stuk langs de poldersloot. We steken een drukke weg over en we gaan dan aan de overkant¬† van het Zwarte Water richting Hasselt. Tegenover de kalkovens komen we een kleine begraafplaats tegen. Het hek is los. Op de begraafplaat zag ik een vogeldrinkbak als gedenksteen. Ik vond dat heel bijzonder. De foto’s hiervan gemaakt zijn niet goed gelukt. Vorige week dacht ik een nieuwe kans te krijgen, maar de poort zat op slot.

Bij café de Zon koffie gedronken en we snacken bij de snackbar. Daarna gingen we naar ons slaapadres via Vrienden op de fiets.

Om 19 uur wilde ik graag naar de kerkdienst in de grote of Sint-Stephanuskerk. Daar bewonderden we na de dienst een prachtig orgel en een mooie muurschildering van Sint Christophorus, de beschermheilige van de reizigers. Veel dames met hoedjes in de dienst.

IMG_1080 (2)

 

 

 

 

 

 

 

IMG_1083

 

 

 

 

 

Terug op ons slaapadres, lekker douchen en¬†toen¬†gaf ik mijn moeder en mezelf een kadootje. Een kleine verzilverde Jacobsschelp voor aan de rugzak. Het 1e Jacobspad Uithuizen – Hasselt helemaal uitgelopen. Een lengte van 208,5 km samen gedaan! Ik ben trots. Nadat we elkaar in bed op de foto¬†hebben gezet¬†en heel toepasselijk….”de Pelgrimskachel” viel ik al snel in slaap.

Jakobspad mama 196

 

 

 

 

 

 

 

Mam was¬†op een gegeven moment¬†in haar slaap wat onrustig over de kerkklok. Ze dacht dat het een klok was van onze gastvrouw. “Waarom zet ze die niet uit!” ūüôā Je geest doet toch rare dingen als je slaapt. Het leek een beetje op wat er gebeurde in Dwingeloo.¬†Ze¬†droomde dat ze wat hoorde hinniken¬†en ze¬†dacht dat het appjes waren op¬†mijn nieuwe¬†smartphone.¬†Het bleek een paard te zijn. We moesten lachen, maar midden in de nacht natuurlijk nog klaarwakker.¬†En dan knort het maagje ook nog. Dus¬†lekker¬†aan de cashewnoten.


2 reacties

Dag 23 Kevelaer – Huis

22 Februari 2015

En zo beland (eindelijk) twee maanden later¬†de laatste wandeldag van mijn pelgrimstocht¬†van¬†Februari jongsleden op¬†het blog. Ik heb alle foto’s van mijn moeder en mezelf nog eens weer bekeken. Wonderlijk is dat je dan het gevoel erbij zo weer kan oproepen.

Ik heb eigenlijk best redelijk geslapen die nacht ondanks de schuttersvereniging onder ons raam. Mijn moeder wat minder, ze sliep op een doorgezakt matras. Om 8 uur weer aan het ontbijt. Dat zag er goed uit, op zijn Duits met lekkere broodjes en worst en kaas. Onze laatste dag samen zouden we het Jacobspad niet vervolgen. We wilden Kevelaer eens goed bekijken en dan terug met de bus naar Kranenburg en Kleve, met de trein naar Nijmegen, overstappen naar Lent en dan met de auto naar huis. Dus nog een lange dag voor ons.

Jacobspad Februari 2015 mama 130

 

 

 

 

 

 

We liepen de weg terug Kevelaer weer in en kwamen langs de St. Antoniuskerk. Voor de kerk staat een mooi bronzen beeld van Jacobus, gemaakt door Gert Gerresheim. Echter zijn staf was afgebroken en ook onderaan zijn voeten waren een aantal Jacobsschelpen vernield. Waarom doen mensen dit toch?

Jacobspad Februari 2015 mama 135

 

 

 

 

 

 

 

 

De kerk was in gebruik dus we zijn eerst naar het kapelletje gegaan ernaast. Tot onze verbazing was zowel het kapelletje als de kerk heel licht ingericht. Allerlei tinten grijs en lichte muren. Het kwam heel modern op ons over.

  

(bovenstaande foto’s zijn niet van mij of mijn moeder. Ik heb ze gevonden op de site van de kerk.)

Overal prachtige glas in lood ramen.

Jacobspad Februari 2015 mama 138   Jacobsweg Februari 063

We gaan verder. We lopen door een straat met heel veel toeristische winkels. Vooral alles wat te maken heeft met Godsdienst, bedevaart en Kevelaer proberen ze hier te verkopen. We kwamen echter ook langs meerdere conditoreien en chocoladewinkels. Dat aardbeiengebak en die chocopaashazen! Even onthouden voor later.

Als stralen van een ster leiden de straten naar de “Kapellenplatz”, het centrum van de Mariabedevaartplaats. Centraal in de verering staat een 8×11 cm. groot prentje dat zich nog steeds in de “Gnadenkapelle” bevindt.

Als je de kapellenplaats oploopt weet je niet wat je ziet, zoveel kaarsen die buiten aangestoken zijn naast de “Kerzenkapelle”. Gisteravond emotioneerde me dat al. Elke kaars is voor iemand aangestoken. Wat een liefde. ūüôā Mijn moeder en ik staken een kaars voor elkaar aan. We zijn dankbaar dat we het zo fijn hebben samen en dat we deze tocht samen kunnen maken.

Jacobspad Februari 2015 mama 162

 

 

 

 

 

 

 

Jacobspad Februari 2015 mama 163

 

 

 

 

 

 

 

 

De kaarsenkapel heeft zijn naam te danken aan de vele offerkaarsen die tot op de dag van vandaag door bedevaartgangers worden meegebracht en jaarlijks worden vervangen. In de kapel wordt het interieur dan ook aan het oog onttrokken door een zee van kaarsen en bordjes met de herkomst van hun gevers.

Jacobsweg Februari 081

 

 

 

 

 

 

 

Elke avond om 19 uur worden alle offerkaarsen binnen aangestoken en is er een vesperdienst. Wij waren gisteravond op zoek naar een slaapadres dus dat staat nog op ons verlanglijstje voor Augustus als we vanaf Kevelaer ons pad vervolgen.

Aan de kapellenplaats grenzen dan nog de Gnadenkapelle, het Priesterhuis (nu een pastorie met o.a. onderdak voor pelgrims, vroeger een klooster van de Oratorianen, wereldlijke geestelijken) en de Mariabasiliek. Een in 1864 in neogotiek gebouwde kathedraal.

We hebben uren rondgelopen. Tijd voor de aardbeientaart en dan nog een lange weg naar huis. Ik kijk terug op prachtige maar af en toe zware wandeldagen. Een beetje afzien doet een mens echter goed. Ik hoop (bij leven en gezondheid) dat we onze weg in Augustus kunnen vervolgen!

Jacobspad Februari 2015 mama 177

 

 

 

 


 

 

 

 


4 reacties

Dag 19 Lent – Nijmegen

18 Februari 2015

Vanaf vandaag gaat het eindelijk gebeuren, 5 dagen wandelen. Ik ben er helemaal klaar voor. Alles uitgewerkt op papier voor zowel de wandeldagen alswel hoe¬†het thuisfront deze dagen moet doorkomen zonder mij. ūüôā ¬†We denken als moeder onmisbaar te zijn toch? Maar daar heb ik me al vaker in vergist. Het gaat anders, maar niet minder goed.

Het doel vandaag was om naar Lent te rijden en vandaar uit naar Nijmegen verder¬†te wandelen. Er is om 19 uur vanavond een aswoensdag’s mis in de kapel van het Sint Jacobs Gasthuis. Zo gezegd zo gedaan. Mijn moeder zou tegen 12 uur arriveren. We vinden het allebei weer spannend. Wat moet je mee? Wordt het koud? Hoe zwaar is onze rugzak? Red ik het met mijn nieuwe wandelschoenen?

In de auto zakt de spanning wat en we raken gezellig aan de klets en eten heerlijke broodjes ei die Mama mee had genomen. In Lent aangekomen is er geen plek meer vrij op de P&R parkeerplaats. We vinden uiteindelijk een plek in een wijkje erachter.

En dan lopen maar. Vorige keer zagen we een kerk in Lent, maar geen tijd meer om daar nog eens rustig te kijken. Dus eerst rennend over de grote weg (levensgevaarlijk eigenlijk) naar de Maria Geboorte Kerk.

Jacobspad Februari 2015 mama 002

We konden naar binnen, maar bleven in het voorportaal want de grote kerk was dicht. Jammer geen stempel in ons pelgrimspaspoort dus. We lopen naar ons eindpunt van vorige keer. Het is verrassend koud. Ik ben blij met mijn muts, halve handschoentjes, sjaal en wanten. Vanaf dat eindpunt moesten we richting de Waal. Ik merk dat we soms te “braaf” het boekje willen doen. Altijd bang om wat moois te missen. Dus dat was wel even zoeken, want het boekje heeft een update gekregen via internet. Ze zijn enorm aan het veranderen aan deze kant van de Waal.

Jacobsweg Februari 003 Jacobsweg Februari 005

Met de Waal in zicht raak ik in gesprek met mijn moeder over hoe zij het ervaarde. Ze heeft vaak de Nijmeegse vierdaagse heeft gelopen en dan zie je natuurlijk nu allerlei herkenningspunten. Wat mooi de Waal en Waalbrug. Prachtig die schepen. Bij Restaurant Belvedere (oude vestingtoren) gaan we rechtsaf en dan lopen we zo Nijmegen in.

Jacobspad Februari 2015 mama 006

We lopen door het Valkhof waar Karel de Grote en Frederik Barbarossa ooit versterkingen bouwden. Er resten nog 2 kapellen: de Sint Nicolaaskapel uit 1030 en de ru√Įne van de Sint Maartenskapel.

Jacobspad Februari 2015 mama 010 Jacobspad Februari 2015 mama 011

De route loopt verder door de benedenstad. We wanen ons een beetje in de middeleeuwen. Kleine straatjes. Klinkertjes. We komen door allerlei straatjes die¬†door¬†hun naam te herleiden zijn naar allerlei gebeds- & Godshuizen. In de Nonnenstraat zouden we overnachten en daar kwamen we toevallig al langs. We hadden daar echter pas na 20 uur af gesproken, dus nog wat te vroeg en we liepen door en kwamen bij cafe “De Hemel” uit. Prachtig pand en ik dacht alleen maar hoe¬†geweldig je daar in de zomer op het terras kon zitten met een glaasje. Echter tijd voor een bakkie. In het pand bleek bovenin een koffiehuis en branderij te zitten. Dus daar zaten we, een heerlijke bak koffie¬†met een zelfgemaakte slagroomtruffel voor ons op de tafel. (Het water loopt me nu ik dit schrijf weer in de mond.) De entourage was prachtig. Leuke zitjes en een prachtige verzameling koffiemolens.

Jacobspad Februari 2015 mama 021 Jacobsweg Februari 007

We gaan verder richting de Jacobskapel. Daar begon om 19 uur de aswoensdagmis. Van tevoren nog snel een patatje en bamischijf. Om half 7 hadden we aldaar afgesproken, maar dat liep iets anders want onze afspraak kwam niet opdagen. Wachten dan maar. Tegen¬†10 voor 7 kwam gelukkig de 1e persoon aan met sleutel. Mama en ik waren inmiddels verkleumd. Ze vonden het heel bijzonder dat ze 2 pelgrims in hun midden hadden en vroegen of ze ons later de pelgrimszegen mochten geven. We kregen ook een stempel in ons Pelgrimspaspoort. We zijn daar getuige geweest van een prachtige, intieme en¬†intense dienst. Het begon met het buiten in stilte¬†verbranden van de buxustakjes van vorig jaar. Met deze as werd later het kruisje op ons voorhoofd “gezet”.¬†(zie ook mijn blog over Aswoensdag.) Ook kregen we allemaal een waxinelichtje om aan te steken en om een gebedsintentie mee te doen. Ik heb gebeden voor mijn schoonzus want haar vader was¬†op deze dag¬†vroeg in de morgen gestorven.¬†Er was afwisselend klassieke muziek, samenzang, bidden, lezen en stilte. Ik was ontroerd.

Jacobsweg Februari 012 Jacobspad Februari 2015 mama 034

Tijdens de pelgrimszegen stonden de mensen uit de kapel voor en achter mijn moeder en mij. Er werd het volgende uitgesproken:

004

Na de dienst kwamen allerlei mensen naar ons toe om een praatje te maken. 1 dame nodigde ons de volgende dag uit in haar woonplaats om een bakkie te doen. Ze vroeg of we door Beek kwamen? Ik wist dat toen niet. Ze schreef haar adres op. Wat een gastvrijheid!

Ons slaapadres was zoals gezegd aan de Nonnenstraat (vrienden op de fiets) en daar hebben we eerst gezamenlijk een bak koffie gedronken met onze gastheer en gastvrouw. Daarna douchen en boven op zolder kruipen we in een lekker schoon bedje.

 

 


8 reacties

Weer thuis…..

Lieve bloglezers,

Weken heb ik me erop verheugd en nu is het alweer voorbij. Mijn 5 dagen pelgrimeren.

En het is prachtig geweest maar¬†af en toe heel zwaar. Ik ben gevallen, (broek kapot, knie kapot) heb blaren gelopen en mijn linker achillespees vol vocht gelopen van de rand van mijn wandelschoen. Dag 4 bereikte dit¬†’s avonds¬†zijn dieptepunt. Ik kreupelde Kevelaer binnen. Priesterhuis vol, allerlei hotelletjes en gasthoven vol. Hou mijn blog in de gaten, dan lees je hoe dat is afgelopen. Dus met recht een pelgrimstocht.

Waarom voel ik me dan zo blij en voldaan? Omdat ik God weer heb ontmoet? In de schepping, in de mensen, in de kerken. Omdat doorzettingsvermogen soms gewoon nodig is? Omdat ik dagen met mijn moeder heb doorgebracht? Omdat we heerlijk hebben gegeten (elke dag taart)? Omdat de zon scheen, het heeft geregend, gesneeuwd, gehageld? Omdat ik mezelf heb overwonnen?

Er is nog zoveel positiefs te vinden. Laat ons alsjeblieft het donkere niet laten overheersen. Kijk om je heen. Het positieve is nog steeds te vinden maar ook te geven in kleine dingen.

Ik zal de dagen natuurlijk 1 voor 1 uitwerken, maar geef via foto’s¬†hieronder eerst een kleine impressie.

Warme groet van Mirjam.

 

20150219_100201 Jacobsweg Februari 027  

Waalbrug Nijmegen                            Pilgerweg

Jacobsweg Februari 059 20150220_121055

Duitse begraafplaats 2e wereldoorlog                     Britse begraafplaats 2e wereldoorlog

20150220_105249 Jacobsweg Februari 046

Reichswald                                              Rivier de Niers

Jacobsweg Februari 083 Jacobsweg Februari 081

Kevelaer                                                                            Kerzenkapelle

 

 


Een reactie plaatsen

Boek “Pelgrimeren”

In 2013 heb ik¬†dit inspiratieboek gekocht en ik moet zeggen je krijgt zin om je rugzak te pakken, wandelschoenen aan en lopen maar….

Er staan allerlei verhalen in van mensen die de tocht naar Santiago hebben gelopen met verschillende redenen. Er staan mooie spreuken, quotes en gedichten in.

Het werkt verder¬†vanuit 7 thema’s. Vanaf 1.¬†“de beslissing“: waarom ga je? Hoe komt je besluit tot stand? tot aan 7.”de terugkeer”; de camino laat je niet onbewogen, je keert terug als een heel ander mens.

Een echte aanrader!

Bovenstaande foto is niet van mezelf.