Leven & Meer (voorheen wandelen & meer)

Blog van Mirjam over stilte, geloven, kwetsbaarheid, pijn, dankbaarheid en bewust genieten van de kleine dingen in het leven.


2 reacties

Uitleg van begrippen die met het Jacobspad te maken hebben

Bedevaart.

Een bedevaart of pelgrimage is een (pelgrims)reis naar een bedevaartsoord die een bijzondere betekenis heeft binnen een religie. In alle wereldgodsdiensten is de pelgrimage een belangrijk onderdeel van de geloofspraktijk. Een bekend voorbeeld in het christendom is de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela.

Camino.

Staat voor de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela.

Credential del Peregrino.

De ‘Credencial del Peregrino’, letterlijk de ‘geloofsbrief van de pelgrim’, is het op naam gestelde persoonlijke document dat bevestigt dat je als pelgrim onderweg bent.

Het paspoort is genummerd, voorzien van je naam, paspoortnummer en de afgifte datum. Het wordt ook wel het ‘pelgrimspaspoort’ of de ‘stempelkaart’ genoemd.

Jacobus de meerdere.

Is een discipel en apostel van Jezus. In de christelijke iconografie is de Jacobsschelp diens attribuut. Deze is bevestigd aan zijn hoed, mantel of knapzak.  Ook wordt hij vaak afgebeeld met een staf. het attribuut van de pelgrim.

004

 

Jacobspad.

Pelgrimspaden vernoemd naar Jacobus de Meerdere.

 

Kaap Finisterre.

Is een granietheuvel met een hoogte van 600 meter in de gemeente Fisterra, in Galicië, Spanje.

De naam Finisterre is afgeleid van het Latijnse Finis Terrae, het einde van de wereld, oftewel daar waar de wereld ophoudt. Veel Pelgrims lopen na Santiago nog door naar deze plek.

Kaap Finisterre

 

Nederlands Genootschap van Sint Jacob.

Heeft zich als doel gesteld de belangstelling voor de pelgrimstocht te verdiepen. Je kan lid worden. Ze helpen o.a. fietsers en wandelaars op weg die naar Santiago de Compostela willen.

Nederlands genootschap Sint Jacob

 

Pelgrim.

Het woord pelgrimeren komt uit het Latijn. Daar wordt een pelgrim, peregrinus genoemd, een woord dat is samengesteld uit per (door, over, voorbij) en ager (akker). Een pelgrim is dus iemand die door of voorbij de akkers trekt.

 

Pelgrimeren.

Zie begrip bedevaart.

 

Refugio.

Is een pelgrimsherberg. Deze overnachtingsmogelijkheden liggen vaak op dagafstand van elkaar en kosten weinig geld op vertoon van de pelgrimspas/credential.

 

Santiago de Compostela.

Is een stad in het Noordwesten van Spanje. Santiago betekent Sint Jacobus. De stad heeft circa 100 000 inwoners en is het einde van de bedevaartstocht waar deze blog over gaat.

Volgens een legende zou het graf van de apostel Jakobus, zich hier bevinden. Zijn stoffelijk overschot zou, nadat hij in Palestina was onthoofd, in een stenen boot zijn gelegd waarin twee van zijn discipelen meereisden. De boot bereikte vanzelf de Galicische kust, waarna het dode lichaam werd begraven in de berg Libredón. Over het graf verrees een machtige basiliek.

 

Vrienden op de fiets.

De stichting Vrienden op de fiets is een non profit netwerk van goedkope overnachtingsadressen voor wandelaars en fietsers. Als donateur betaal je 8 euro per jaar en krijg je toegang tot dit netwerk.


1 reactie

Dag 4 Jacobspad Groningen – Lieveren.

17 september 2013

Vanmorgen hebben we afgesproken in Lieveren. We lopen vandaag een nieuwe provincie in. Maar waar ligt Lieveren?

Bij Spier raken mijn moeder en ik het spoor bijster en bellen met elkaar. Ik bel nog even met mijn man en de weg naar Lieveren werd duidelijker. Bij het dorpscafé hebben we 1 auto neergezet en aldaar op een bankje meegebrachte koffie met heerlijke koek van de bakker gegeten. Daarna met 1 auto door naar het stadspark waar we de vorige keer waren geëindigd. De wandeling kan beginnen!

Wat een rust en mooie woonplekjes. Ik was er verbaasd over. Watertjes met allerlei soorten vogels.

DSCF5841

Mam en ik hebben inmiddels gekozen om elk een grote paraplu mee te nemen i.p.v. een poncho of regenpak. Ik gebruik hem ook tijdens het wandelen als stok/staf. We hebben de plu gelijk nodig vandaag op de (lange) Madijk.

We liepen naar Roderwolde met als blikvanger de windmolen die nog regelmatig in gebruik is voor zowel het malen van graan als voor het “slaan” van olie. Deze tweeledige functie schijnt uniek te zijn in Nederland.

DSCF5842

Via een klein wit Jacobskerkje (protestantse gemeente) lopen we de provincie Drenthe in. We merken op dat de omgeving en bouwstijl veranderd. Vooral de oude boerderijen/huizen met de rieten daken spreken ons aan. Heel sfeervol allemaal.

DSCF5843

We zijn ook langs meerdere tolhuizen gewandeld. Meerdere foto’s gemaakt bij 1 in Foxwolde. Als je met je paard er langs wilde moest je 5 cent betalen en met de fiets 1 cent. Het is mooi om te zien dat dit soort dingen van vroeger bewaard is gebleven.

DSCF5845

Onderweg hopen we dan altijd een koffiestop te kunnen doen, maar vooral op de zondagswandelingen is er niet veel open. De weg van Altena naar Lieveren was lang. Uiteindelijk in Lieveren in het dorpscafé een bakkie gedaan.

We sluiten deze dag af met lekker wokken bij Ni Hao in het Stadspark en dat was heerlijk!

 


Een reactie plaatsen

Dag 3 Jacobspad Garmerwolde – Groningen.

19 Augustus 2013.

We beginnen vandaag lekker vroeg en doen de wisseltruc met de auto’s. Twee auto’s naar de eindbestemming (wokrestaurant in Groningen) en met de andere door naar het beginpunt (Garmerwolde).

Kerk Garmerwolde

Kerk Garmerwolde

Tot onze verbazing komt er in Garmerwolde  een vrouw in ochtendjas haar huis uit gestoven als ik de auto parkeer. Ze vraagt hoelang we van plan zijn onze auto voor haar huis neer te zetten? Ze geniet namelijk zo van het uitzicht!? No problemo, zetten we de auto toch bij de buurman voor het huis neer? Of we dan wel voor 17 uur terug willen zijn, want dan komt hij weer thuis…….

Mijn moeder en ik moeten er het 1e stuk van onze wandeling best wel om lachen.

In verband met blaren en een klemgelopen kleine teen begin ik deze tocht op mijn Birkenstocks en dat loopt prima. Het beloofd een mooie dag te worden en dat scheelt wel want bij een stortbui kreeg ik anders wel natte voetjes. Mijn moeder zeult mijn “Lowa’s” mee voor het geval ik weer blaren krijg van de “Birki’s”. Het is wat om een (verwende) pelgrim te zijn! Haha…

Via de stadsweg komen we door het bevrijdingsbos. Als dank aan de bevrijders van Groningen werd bij de 50e viering van de herwonnen vrijheid dit bos cadeau gedaan. (www.bevrijdingsbos.nl) Onderweg kwamen we de 10 rechten van het kind tegen en allerlei vlaggen & het vrijheidssymbool. Heel indrukwekkend en rustig.

Langs de St. Stefanuskerk komen we Noorddijk binnen. Een lange weg met hoge bomen die veel wind vangen. : )

002

003

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Prachtige woningen zijn hier gebouwd. Het lijkt ons fijn om hier te wonen.

We lopen via Lewenborg richting Transferium & Kardinge. Bij het Kardingermaar eten we in de zon een broodje. Een stuk verder voor het Noorderplantsoen drinken we een kop koffie. Bolt, mijn hondje ziet steeds duiven op het pleintje en wil er achteraan. Niet echt rustig zitten zo met zo’n piephond naast je. We lopen verder via de plantsoenbrug naar het Gasthuisstraatje waar het Jacob en Anna Gasthuis gevestigd is.  (Anna, de moeder van Maria en Jacob, apostel Jacobus) Prachtig pand! Groningen heeft ruim 20 gasthuizen of hofjes. Oorspronkelijk waren de gasthuizen bedoeld voor de verzorging van zieken en bejaarden of een plaats waar vreemdelingen konden overnachten.

Dan weer verder via de Martinikerk en onder de toren (Olle Grieze) drinken we nog wat.

010008

Er wordt erg slecht weer voorspeld, maar ons zit het nog niet zo tegen. We lopen daarna nog een heel stuk door de stad en komen onderweg ook het Pepergasthuis tegen. Oorspronkelijk diende het als gasthuis voor Pelgrims. Er is in 1482 nog een kapelletje bijgebouwd wat nu nog gebruikt wordt voor oecumenische diensten.

012

011

Verder door de stad komen we dan in het Stadspark uit bij het wokrestaurant waar onze auto staat. Samen terug naar Garmerwolde voor de andere auto en ja we waren op tijd voordat de buurman thuis kwam. : )

Onze wegen scheiden zich na 3 dagen samen. Volgende maand weer?

 

 

 


2 reacties

Dag 1 Jacobspad Uithuizen – Wirdum.

17 augustus 2013
Het gaat eindelijk gebeuren! De start van het Jacobspad. Mijn hondje Bolt is evenals mijn moeder ook van de partij.
De route start in Uithuizen bij de neogotische Jacobus de Meerdere kerk.
Deze katholieke kerk dateert uit 1860.
Wat me is bijgebleven is de enthousiaste koster die ons een rondleiding en stempel gaf, de indrukwekkende kruiswegstatie van Jesus, verbeeld op de zijmuren in de kerk en het Jacobsmonument voor de kerk.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA
We genieten en starten een beetje rustig op. Na een bakje koffie in Uithuizen gaan we wandelen. Het dorp uit via de Menkemaborg richting Oldenzijl. Dit gehucht heeft nauwelijks 100 inwoners maar is wel heel sfeervol.
We lopen de “Grunniger Meseta” in, een eenzaam en weids gebied. We zien de kerk van Uithuizermeeden liggen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

 

Voor Zeerijp, bij boerderij “de Diek’n” hebben we heerlijke koffie en appeltaart gegeten. We kwamen hier onze eerste pelgrim tegen. Een man op de fiets.
In Zeerijp aanbeland komen we bij de 14de-eeuwse Jacobuskerk. Een prachtige imposante kerk en zo stil binnen. Om een stempel te bemachtigen lopen we van de route af naar een afgelegen boerderij. Daar geven een aantal jonge meiden ons de stempel en wordt ons water bijgevuld.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Via Eenum lopen we naar Wirdum en daar stopt onze wandeldag. Ik overnacht bij mijn moeder die in de provincie Groningen woont. Morgen gaan we verder.


Een reactie plaatsen

Wandelen & Pelgrimeren

In de gehaastheid van het bestaan is het een verademing om in alle rust, in het tempo van je eigen lichaam, langs mensen en landschappen te trekken.
Al wandelend ben je intenser bezig met wat je onderweg ziet.
Wandelen maakt beschouwingen in je wakker, die in het drukke leven van alledag niet gauw zomaar naar boven komen.
Wandelen leidt zo tot bezinnen.

Wandelen wordt pelgrimeren wanneer men trekt langs & naar oorden die vanouds als heilige plekken worden geëerd en in stand gehouden.
Het onderweg zijn is alleen al waardevol, maar een pelgrimstocht heeft ook een doel.

Bovenstaande tekst is niet van mijzelf, maar heb ik ergens op internet gevonden.

In deze uitleg schuilt mijn motivatie om met het Jacobspad te beginnen.


Een reactie plaatsen

Dag 17 Jacobspad De Steeg – Arnhem.

28 September 2014
Gisteren stond mijn moeder al om 7 uur bij me voor de deur om weer een dag te wandelen. We waren nog erg duf, want hadden allebei zaterdag gewerkt en daardoor laat op bed, dus maar een paar uur slaap. De natuur voelde met ons mee want heel Drenthe was gehuld in een mistig waas (witte wieven.)
De heenreis verliep voorspoedig. Voor negenen al met de auto in De Steeg aangekomen. Kop koffie en wandelen maar….
Eerst op zoek naar een kerktorentje wat ik op wandeldag 16 had gezien. Die wandeldag hebben we voortijdig afgebroken i.v.m. noodweer.
Uiteindelijk zo over het spoor het bos- en heidegebied van de Veluwezoom in. In 1 woord prachtig! Flinke hoogteverschillen. En dan met mijn rugklachten, het zweet heeft me wel op de rug gestaan. Maar net zoals de hardlopers een “haas” hebben zo is mijn moeder dat voor mij. Ze sleept me er altijd weer door.
Onderweg in het bos nog een keer lekker gezeten met warme choco. Het leven is goed.

002

Daarna helemaal omhoog naar de Posbank. Een stuwwal, 90 meter boven NAP met een prachtig uitzicht. We lopen vervolgens ook een heel stuk het Maarten van Rossumpad. Lijkt me ook mooi om eens helemaal te lopen. Vervolgens een hele tijd bij een klein beekje langs.

003

004

005

We lopen langs Velp en dan zo Arnhem binnen. In Arnhem komen we allerlei kerken tegen. We proberen dan altijd even de kerk naar binnen te gaan, voor rust, stilte, ambiance, gebed, een kaarsje aansteken en een stempel voor ons pelgrimspaspoort. Wat ons steeds meer opvalt is dat kerken dicht zijn of een andere bestemming hebben gekregen.
Zo ook de Sint Jozefkerk. Er was een skatebaan in gevestigd! Allemaal kinderen waren actief bezig.
Vervolgens kwamen we langs de Johannes de Doper kerk (St. Janskerk). Die was ook open, maar had ook een ander doel gekregen. Een Memorarium. Het is een plek geworden om de mensen die ons zijn ontvallen waardig te herdenken. Dit kan o.a. door middel van het bijzetten van een urn of gedenkplaquette. Het raakte ons.
De Sint Martinuskerk was dicht.
In het centrum van Arnhem kwamen we uit bij de Eusebiuskerk. Prachtige kerk, maar staat al heeeeel lang in de stijgers.

019

Hier verkregen we eindelijk onze stempel van Arnhem. We werden verrast door de hoeveelheid mensen in de stad. Er bleek het World Living Statues Festival plaats te vinden. We hebben vooral bij de “standbeelden” van de kinderen gekeken. Wat knap om zo lang stil te staan en dan vooral omdat het zo’n warme dag was.
Om half 6 zat ons dagje er weer op. Via het centraal station met de bus naar De Steeg en weer op huis aan. Wat een prachtige dag.