Leven & Meer (voorheen wandelen & meer)

Blog van Mirjam over stilte, geloven, kwetsbaarheid, pijn, dankbaarheid en bewust genieten van de kleine dingen in het leven.


Een reactie plaatsen

Dag 8 Westerbork – Lhee

26 Januari 2014

Gisteren nog via de sms contact met mijn moeder gehad, want er is sneeuw voorspeld. Ik sms-te spottend of ze de sneeuwschep al had ingepakt. Zij dacht dat we wel 2 nodig hadden. ūüôā

We wisten toen nog niet dat deze wandeldag wel onze wandelervaring op de proef zou stellen. Aan de voorbereiding lag het niet. Legging onder de broek, halve vingerhandschoentjes, wanten, ijzertjes voor onder de wandelschoenen. Deze laatste heb ik een aantal jaren geleden gekregen van mijn lieve wandelmoeder en ik heb ze al regelmatig gebruikt in het bos.

Maar toen ik opstond deze ochtend schrok ik behoorlijk. 1 witte, wonderlijke sneeuwwereld buiten. Ik ben zenuwachtig. Zal mama het aandurven om te komen met haar auto? Maar iets over 9 hoor ik haar rustig aan komen tuffen. Ze had de hele weg bijna 60 gereden. Allemaal sneeuwschuivers op de weg en glad. Wat een doorzetter. Eerst maar weer een bak koffie met cake en dan gaan we met 2 auto’s richting Hees. Onderweg stil & wit weer. Ik geniet ervan. We kunnen niet hard rijden. Veel sneeuw en gladheid. Vooral op de A28 meerdere sporen van auto’s die greppels zijn ingereden.

Vanuit Hees terug met mijn auto naar Westerbork.

In Westerbork nog een snelle bak uit de thermoskan en dan tegen half 12 op de ijzers. We lopen flink door. We hebben energie.

 

Jakobspad mama 095

Jakobspad mama 100

We komen langs de Boekweitenplas en daar grazen Schotse Hooglanders. Ze zijn wel nieuwsgierig naar ons en wij naar hun. Dan door Makkum en Terhorst en eigenlijk lopen we dan heel makkelijk naar Spier. We vinden het etablissement “Het Schortinghuis” en daar drinken we iets warms voor een brandend vuur. Het leven is goed!

Jakobspad mama 098 084

Maar……dan begint de uitdaging. Niet goed gekeken en daardoor een flink stuk verkeerd gelopen. Via mijn gps komen we uiteindelijk weer op het goede pad terecht. Maar inmiddels is het al 17 uur en het gaat schemeren. Over de A28, hotel v/d Valk Spier aan de rechterhand. We lopen richting het bos en Dwingelderveld. Daar¬†gaat het Jacobspad¬†dwars doorheen, maar vanwege het tijdstip¬†besluiten¬†we om langs de berm van de N855 te lopen. Het was een lange saaie weg met best veel verkeer. We twijfelden meerdere malen of we toch niet het bos in zouden gaan. De moed zakte ons flink in de schoenen. Maar uiteindelijk bereikten we ons slaapadres. Bosrand 14. Rustplek de groene stek. Heel donker.

We belden aan en de eigenaresse bracht ons over gladde keitjes naar ons minihuisje. Mijn moeder en ik zijn inmiddels lid geworden van vrienden op de fiets. En dit adres sprak mij gelijk aan. We zagen niet veel groen buiten zoals de naam aangeeft. Morgen maar eens goed kijken.

De gaskachel kwam op hoog, we zetten meerdere kopjes thee en smikkelen wat van onze meegebrachte salade. Ik heb niet veel trek, terwijl ik veel van mezelf gevraagd heb vandaag. Mijn rug vind het ook niet echt leuk meer. Dus lekker douchen en vroeg op bed. Mama had nog 2 kruikjes gemaakt. Die hingen in het huisje aan de muur op ons te wachten.

087

Trusten……..


Een reactie plaatsen

Routebeschrijving Jacobspad

In deze blog wat meer info over de route die wij lopen en een overzicht van de wandelboekjes.

Jacobswegen

 

Het Jacobspad. 208 km. (Pelgrimspad Uithuizen РHasselt) ISBN 978 90 813134 1 4

Het is een wandel- en fietspad. Het loopt vanaf de Jacobus de Meerderekerk in Uithuizen naar Hasselt.
Vandaar kunnen mensen verder lopen op het pelgrimspad naar Santiago de Compostella in Noord-Spanje. Het pad gaat zo veel mogelijk van kerk naar kerk en loopt van Uithuizen via onder andere Ten Boer, Thesinge, Groningen, Norg, Vries, Rolde, Westerbork en Ruinen naar Hasselt.

jacobspado

 

Jacobswegen in Nederland. 154 km. Deel 2! Te voet naar Santiago de Compostela. ISBN 978 90 808567 5 2

Deel 2 omvat de wegen vanuit het noorden en oosten. Er staat een routebeschrijving in van de 3 hoofdroutes. Dit zijn Jacobsweg Nieumeghen, Jacobsweg Amsvorde en Jacobsweg Audenzeel.

Twee routes beginnen in Hasselt waar ze voortgaan op de al bestaande wegen uit Sint Jacobiparochie (het Jabikspaad) en Uithuizen (het Jacobspad Groningen-Drenthe). Wij lopen Jacobsweg Nieumeghen, langs Zwolle, Wijhe, Deventer, Zutphen, Doesburg, Arnhem, Nijmegen en het duitse Zyfflich. Dit is een aansluiting op het Jacobspad Limburg.

Boekje Jacobswegen

 

Jacobspad. 210 km. Historische Pelgrimswegen naar Santiago tussen Rijn en Maas. Deel 3! ISBN 3 7616 1674 0

In etappe 1 van dit boekje sluiten wij aan in Zyfflich. Via Kevelaer (Duitsland) naar Venlo, Steyl, Roermond en langs de Maas naar Maastricht en Eijsden.

Jacobspad

 


Een reactie plaatsen

Dag 18 Jacobspad Arnhem – Lent

9 November 2014

Voordat ik meer over deze wandeldag zelf ga vertellen moet me eerst nog wat van het hart over onze overnachtingplek.

Ik mailde namelijk een paar weken geleden¬†naar een adres van “vrienden op de fiets” die ik had uitgezocht in Lent. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een mailtje terug dat deze persoon niet thuis¬†was afgelopen weekend maar ze wilde ons wel graag een slaapplaats bieden. Met andere woorden, wij werden welkom geheten in een huis van een dame die we niet kennen en zij kent ons niet en toch zo’n gastvrije uitstraling! Mijn moeder en ik vonden het fantastisch en we wilden graag van haar aanbod gebruik maken. Dit soort dingen hebben we nu al vaker meegemaakt en zoals ik al eerder schreef, je stelt je mensbeeld bij.

Dus bij dit adres eindigde zaterdag onze dag nadat we naar de najaarsbijeenkomst waren geweest. We vonden het spannend. Wat voor huis is het. Ligt de sleutel wel waar we dat hebben afgesproken? Maar dat was allemaal goed geregeld en we hebben ons welkom gevoeld bij dit overnachtingsadres. Er stond zelfs een flesje rode wijn klaar met 2 glazen. Kaarsjes aan. De huispoes er gezellig bij. Wat voel ik me toch gezegend dat we dit kunnen doen.

Na een goede nachtrust en een lekker ontbijtje wat klaarstond in de koelkast zijn we met de trein naar Arnhem gegaan. Daar begint onze wandeltocht. Echter……door niet goed lezen en aannames gelijk een heel stuk verkeerd gelopen. Hoe is het mogelijk. We zijn in de war geraakt, omdat de vorige keer het hier vol¬†was met¬†mensen die voor de levende standbeelden kwamen en nu geen kip te bekennen.

Bij de John Frostbrug pakten we  de draad op. In de verte zien we de Eusebiuskerk liggen.

020

Bij Sportpark Malburgen-West zagen we mensen. Het was al 10.30 uur en we dachten aan koffie. Het viel ons tegen hoe weinig we van de route hadden gelopen door dat gezoek in Arnhem. We konden wel een oppepper gebruiken. Er moest een uitwedstrijd gevoetbald worden. We werden gastvrij onthaald, bakkie koffie voor een euro, er werd een foto van ons gemaakt en lekkere Nederlandse meezingers op de radio. Bedankt voetbalvereniging MASV! Wij konden er weer tegenaan. Een uurtje maar even flink doorlopen.

In Elden troffen we een prachtig wit kerkje aan.  De Bonifatiuskerk is gebouwd in 1866, met delen uit de veertiende en vijftiende eeuw.

023 021

Elden is een oud brinkdorp dat in 1966 een wijk van Arnhem is geworden. In de tuin van de pastorie staat een van de oudste bomen van Nederland. Een plataan met een stamomtrek van 7,5 meter.

We lopen en lopen en komen dan door de Rijkerswoerdse plassen. Een heel mooi stukje natuur.

024

Via Elst lopen we door tal van industrieterreinen. Af en toe komen we een mooi stukje tegen, maar ach we nemen het pad voor wat ie is.

026 025

In Ressen eten we nog even wat op een bankje. Het is een warme dag. Ik heb mijn jas om mijn middel geknoopt. Maar uit de zon voel je dat het toch echt November is. Ressen heeft een klein romaans kerkje. Grotendeels uit turfsteen opgebouwd.

027

En zo komen we weer uit in Lent en rijden we met de auto terug richting Drenthe. In Februari gaan we 4 dagen lopen en dan komen we via Nijmegen, door Duitsland op het Jacobspad Limburg terecht.

 

 

 

 


Een reactie plaatsen

Dag 5 Jacobspad Lieveren – Vries

27 Oktober 2013

Vandaag was de weersverwachting niet optimaal. Vooral in de ochtend zouden er pittige buien voorkomen.

In Lieveren maar koffie in de auto i.v.m. de regen met wat sintachtige versnaperingen.  En dan toch maar op pad.

Nou die ochtend ¬†hebben we het geweten …. vooral het stuk vanaf Langelo! Hier was geen paraplu tegen bestand. Er stond een laag water in mijn wandelschoenen. Het mag een wonder heten dat ik geen blaren heb gelopen

Bolt was ook mee en zat niet al te dik in zijn vacht want hij was net naar de trimsalon geweest. Het hondje werd zo nat. Op een gegeven moment ging hij met staart tussen de benen onder een boom zitten. Hij vertikte het om verder te lopen. Ik moest dus een beetje streng zijn en dat hielp. “Geen gezeur, we gaan gewoon verder”.

We lopen een heel stuk door de langloerduinen. Een typisch gebied van zand en bos.

015

Dit pad kruist Camping langloerduinen. Ik zie daar kabouters staan. Je gelooft bijna dat ze in dit bos wonen.

014

Vlak voor Norg klaarde het op. In Norg aangekomen zijn we het 1e de beste restaurant ingedoken voor een warme chocomelk. Bolt werd met een handdoek bewerkt.

Bijzonder is dat Norg maar liefst 5 brinken telt. De brinken lagen oorspronkelijk aan de rand van het dorp en waren bedoelt voor het verzamelen van vee. Tegenover het restaurant staat de Sint Margarethakerk. Genoemd naar de beschermheilige van de landbouw en dateert uit de 13e eeuw. Er stond toen een houten kerkje en hieromheen werd een bakstenen schip opgetrokken in Romaanse stijl.

008

Norg heeft 2 molens. Molen Noorderveld aan het Westeind is een achtkantige rietgedekte stellingmolen uit 1878.

012

Maar toch werden we koud, dus maar verder met de wandeling. We konden jammergenoeg niet in de kerk kijken. Het blad vloog voor ons aan, zo’n straffe wind stond er. Maar wat is Drenthe mooi! En wat een prachtige luchten!

Bij het Noordsche veld mocht Bolt niet mee: geen honden toegestaan. We keken elkaar aan, wat te doen. Bolt werd vervolgend over het wildrooster getild. We keken schuchter om ons heen. Gelukkig geen boswachter, geen Schotse hooglanders of Nederlandse landgeiten. Aan het eind over een hek en wildrooster en zo gingen we verder richting Vries. Het was wel spannend maar heel mooi.

Voor Vries was de VOV run van Vries aan de gang en de toppers van de Rabocup Noord Drenthe. We liepen er tegenin. Al gauw waren de laatsten in aantocht, onder begeleiding van Knabbel en Babbel die verkleed deze run aflegden. Vanaf Vries gaan we terug naar Lieveren voor de andere auto en daar hebben we in het dorpscafé deze dag afgesloten met een bakkie.